De Engelse Modena

Tot 1982 was de Engelse Modena in Nederland het populairste Modenaras, Op initiatief van wijlen Cees Schoonenberg werd in 1982 de Duitse Modenaclub Nederland opgericht. Hij was al enkele jaren dit ras wat voorheen zeer zelden in Nederland voorkwam op zijn bekende wijze aan het promoten en de jaren na 1982 werd de Duitse Modena in Nederland populairder dan de Engelse Modena.

De Modena werd in 1876 in Duitsland ingevoerd vanuit Italië. In Duitsland werd het oorspronkelijke Italiaanse type op grote schaal gefokt als Modeneser. In Engeland waar het ras kort daarna werd geïntroduceerd, werd het gekruist met een Florentiner of een Birmaanse inheemse duif. De meningen lopen hierover uiteen. De uitkomst was in ieder geval een meer gedrongener en forser voorkomen en een opgeheven staart. Na de Eerste Wereldoorlog was het de Engelsman W.F.Holmes, die zich op dit type heeft toegelegd en in 1921 met een boekwerk uitkwam, waar hij de standaardeisen van het Engelse type in vastlegde. Toen W.F. Holmes zich na de Tweede Wereldoorlog vanwege leeftijd (hij overleed trouwens in 1978 op bijna 100-jarige leeftijd) nam John L. Sears de vlag over. Van hem verschenen publicaties over kleuren en het maken van nieuwe kleuren, waar hij een expert
in was. John Sears overleed in 1981 en keurde ook verschillende malen op Avicultura in de Houtrusthallen in Den Haag. In ons land komen we sinds 1923 Modena's van het Engelse type tegen. In een artikel in Avicultura van 1923 van de toenmalige hoofdredacteur C.S.Th. van Gink werd de Modanezer, zoals die toen nog genoemd werd, uitvoerig beschreven.

In 1937 richtten A. Dolk en J. de Milde op de Avicorni-show te Amsterdam de Modenaclub Nederland op. A. Dolk werd voorzitter en J. de Milde secretaris-penningmeester.

De eerste Nederlandse standaard dateert van 1938 met een illustratie van C. van Gink. In 1973 vond daarop een wijziging plaats en de huidige standaard is vastgesteld in 1983.

De Modenaclub-Nederland heeft zelf in navolging van de Engelse club in 1967 en in 1973 een handboekje uitgegeven. En onder redactie van ondergetekende volgde in 1985 zelfs een compleet boekwerk, wat nog steeds te koop is bij de Modenaclub-Nederland.

De internationale samenwerking is bij de Engelse Modena's niet weg te denken. Elke twee jaar vindt er een Europese Modenashow plaats. In 1986 was Nederland aan de beurt en vond die plaats in mijn toenmalige woonplaats Grave Op zo'n Europese Modenashow koen gemiddeld 2000 Modena's, waarvan de meeste uit Duitsland en Frankrijk.

Kenmerken

De Modena is een kloeke, fier opgericht, middelgrote tot grote kipduif. Kort en breed als naar verhouding mogelijk is. De lichaamslijn lopende van borst via buik naar kiel en staart is half cirkelvormig. De Modena heeft naar verhouding van lichaamsgrootte een forse kop met een breed aangezet voorhoofd, dat goed gevuld is en rond oploopt naar de schedel en rond afloopt naar de hals. De schedel is van boven rond. De ogen zijn oranje tot oranjerood, behalve bij dieren met de bruinfactor, die een lichtere oogkleur hebben. De oogranden, die smal en fijn van weefsel zijn, variëren met de kleur van de veren. De Modena bezit een krachtige, middellange snavel, die breed is aangezet en iets naar beneden is gericht. De kleur van de snavel is afhankelijk van de veerkleur. Bij een aantal kleuren moet die snavel perse vleeskleurig zijn. Belangrijk is dat de hals en nek kort en krachtig en gedrongen is gebouwd en is teruggetrokken wordt gedragen. De borst moet zeer breed en gevuld zijn, maar vooral diep en rond. Een Modena die de diepe ronde voorbouw mist, moet men echt opruimen. Men fokt daar nooit goede dieren uit. De rug is breed tussen de schouders en vooral kort en hol oplopend. De vleugels worden hoog gedragen en rusten op de staart, waar ze elkaar niet mogen kruisen. De korte opwaarts gerichte staart mag nooit in hoogte boven de kop uitkomen. De Modena heeft middellange benen. In Duitsland propagandeert men zelfs korte benen met flinke dijen. Achter de benen wenst men een rijke en volle bevedering.

Kleur en tekening

De Modena's worden in 3 groepen onderverdeeld:

Schietti's:
Geheel eenkleurig met dezelfde kleur over het gehele lichaam of met kleurpatronen, waarbij de vleugels ten opzichte van het lichaam een of meer andere kleuren hebben of over het gehele lichaam 2 kleuren die gevlekt of gemengd kunnen zijn (bv getijgerd of mottle)

Gazzi's
Hierbij zijn alleen de kop, vleugels, staart en boven- en onderstaartdek gekleurd. Het overige gedeelte van het lichaam is wit.

Magnani's:
Op de gelijkmatig eenkleurige lichtere grondkleur bevinden zich zo gelijkmatig mogelijk over het gehele lichaam verdeeld verschillende gekleurde veren als zwart, blauw, bruin of rood. De staart is vaak donkerder dan de grondkleur.

In de NBS standaard wordt deze variatie ondergebracht bij schietti in tegenstelling tot andere Europese landen.

In 1983 is men er in geslaagd bij de Modena de talrijke kleuren in 50 hoofdkleuren onder te brengen, die kunnen voorkomen in Schietti en Gazzi. Bij Gazzi zijn het er twee minder, namelijk wit en mottle vallen hier weg. Omdat bv. Getijgerden, mottles, zilverwitschilden, grizzle's in nogal wat kleuren kunnen voorkomen, kom je met deze lijst van 50 kleuren wel tot 354 mogelijke kleurcombinaties. Bij mottles hebben de borst en het onderlichaam geen witte veren in tegenstelling tot de getijgerden.

Voor een uitvoerige beschrijving van alle kleuren verwijs ik naar het Modena-handboek van 1985.

Ernstige fouten

De Modena is op de eerste plaats een typedier, vandaar dat onvoldoende volume, onvoldoende borstdiepte en een duidelijk onderbroken cirkelvorm, een te smal of een te lang lichaam en niet aanliggende vleugels als een ernstige fout gelden. Ook te lange poten vallen hieronder. Een echt krom borstbeen is een uitsluitingsfout in Nederland. Grove kleur- en tekeningfouten leiden ook tot uitsluiting,

Voor de beoordeling is van belang in volgorde van betekenis
1. type en stand, 2. kop en nek, 3. ogenen oogranden en 4. kleur en tekening

Wenken

De Modena, die u gaat tentoonstellen moet in een prima conditie zijn, anders vertoont die niet het juiste type en stand. De gazzi tekening stelt nogal wat eisen aan conditionering.

Er komen nogal eens veren aan de poten voor bij Modena's, die moeten worden weggehaald. Een getrainde Modena heeft een voorsprong. De Modena is een sierduif, die veel eisen stelt om een topper te worden, maar ook een rustige aantrekkelijke duif op je hok, die zich beslist niet laat verdringen. Het ras komt voor in prachtige kleurschakeringen, vaak is elk nest jongen weer een verrassing, wat de kleur betreft. Een Modena is een juweel om te zien in je volière met een vriendschap over de gehele wereld. Daarom ook zo graag gewild.

Ik leerde de Modena kennen in 1965 op 17-jarige leeftijd bij E. Sjoerdsma in Nijmegen en in 1966 werd ik lid van de speciaalclub, waar ik ook vele jaren secretaris-penningmeester van was en tentoonstellingsorganisator van een aantal eigen clubshows en de Europashow. Jan de Jong heeft ooit voor mij een duidelijke illustratie gemaakt van de meest voorkomende fouten en die gelden nog steeds.

Ger Brouwer

  Link1 | Link2 | Link3

Copyright © 2014. All Rights Reserved by Engelse Modena Club

Wij maken gebruik van cookies. Hiermee wordt onze website persoonlijker en gebruiksvriendelijker. Privacy-police